میلاد مسعود بانوی عالم حضرت فاطمه زهرا و روز مادر بر همه
ایرانیـــــــان مـــــــــبارک![]()
ماه من , غصه چرا ؟!!
آسمان را بنگر که هنوز , بعد صدها شب و روز مثل آن روز نخست
گرم و آبی و پر از مهر , به ما می خندد !
یا زمینی را که , دلش از سردی شب های خزان نه شکست و نه گرفت !
بلکه از عاطفه لبریز شد و نفسی از سر امید کشید و در آغاز بهار ,
دشتی از یاس سپید زیر پاهامان ریخت , تا
بگوید که هنوز , پر از امنیت احساس خداست !!
ماه من , غصه چرا ؟!!
تو مرا داری و من هر شب و روز آرزویم , همه خوشبختی توست !
ماه من ! دل به غم دادن و از یاس سخن گفتن ها کار آن هایی نیست , که خدا را دارند .....!
ماه من ! غم و اندوه , اگر هم روزی مثل باران بارید ,
یا دل شیشه ای ات از لب پنجره عشق زمین خورد و
شکست , با نگاهت به خدا , چتر شادی وا کن و بگو با دل خود , که خدا هست , خدا هست ...!
او همانی است که در تارترین لحظه شب , راه نورانی امید نشانم می داد ...!!
او همانی است که هر لحظه دلش می خواهد , همه زندگی ام غرق شادی باشد ....!
ماه من ! غصه اگر هست , بگو تا باشد !
معنی خوشبختی بدون اندوه است ....!
این همه غصه و غم , این همه شادی و شور , چه بخواهی و چه نه !
میوه یک باغند , همه را با هم و با عشق بچین ....
ولی از یاد مبر , پشت هر کوه بلند , سبزه زاری است پر از یاد خدا !
و در آن باز کسی می خواند , که خدا هست , خدا هست و چرا غصه ؟! چرا ...؟!!!

یا علی رفتم بقیع اما چه سود
هر چه گشتم فاطمه آنجا نبود
یا علی قبر پرستویت کجاست ؟
آن گل صد برگ خوشبویت کجاست ؟
هرچه باشد من نمک پرورده ام
دل به عشق فاطمه خوش کرده ام
حج من بی فاطمه بی حاصل است !!!
فاطمه حلال صدها مشکل است
من طواف سنگ کردم دل کجاست ؟
راه پیمودم پس منزل کجاست ؟
کعبه بی فاطمه مشتی گل است !
قبر زهرا کعبه اهل دل است ....!!
کاش میدانستم ...به چه می اندیشی؟؟؟
که چنین گاه به گاه
میسرایی بر چشم...غزل داغ نگاه!
می سرایی از لب ...شعر مستانه آه!
راز زیبایی مژگان سیاه
در همین قطره لغزنده غم ...پنهان است
و سردون از تو
با صراحت! بی ترس!... باز هم کتمان است!
کاش می دانستم به چه می اندیشی؟؟؟
رنج اندوه کدامین خواهش
نقش لبخند لبت را برده؟؟؟
نغمه زرد کدامین پاییز ...
غنچه قلب تو را پژمرد؟؟؟؟
کاش میدانستی... به چه می اندیشم؟
که چنین مبهوتم...
من فقط جرعه ای از مهر تو را نوشیدم !!!
با تو ای ترجمه عشق "خدا" را دیدم!!!
آه ای میکده ام!!!
گاه بیداری را
از من و بی خبری هیچ مخواه !
که من از مستی خود هوشیارم!
کاش میدانستی ...به چه می اندیشم!!!
کاش میدانستی!!!
کاش...
