میلاد مسعود امام حقیقت و  آخرین فرمانروای عدالت

 و پشتیبان همه مظلومان  بر ایرانیان مبارک 

 اين روزها ، برايم روزهاي دلگيري است

مي داني ، اين روزها چندين بار نامت را زير لب زمزمه مي كنم

اين روز ها ، از دوري ات بي قرارم

بگذار عاشقانه تر بگويم :

اين روزها ، تمام وجودم در يك حرف كوچك " تو " خلاصه شده

اين روزها ، آرزو مي كنم :

اي كاش در كوچه هاي كودكي مي ماندم

اي كاش سايه ها از ذهنم رخت بر مي بستند

و اي كاش مي توانستم سكوت غم انگيز صحراي دلم را بشكنم

غوطه ور در اين افكار ، ناگاه به خود مي آيم :

همه رفته اند ، و من تنها مانده ام

بهت زده و حيران ، در وسط اتاق مي ايستم

چه سكوت غمباري !

پارچه هاي سياه روي ديوارها و گل هاي خشك و پژمرده

خبر از فصل جدايي و نيستي مي دهد .

آه ، ديگر آفتابي نيست كه هر صبح با طلوع خود ، مرا بيدار كند

ديگر كسي نيست تا گرد و غبار دل ابري ام را ، پاك كند

ديگر كسي نيست تا مرا با نگاهش ،بدرقه كند

...

و من دوباره به خود مي آيم :

تو ديگر نيستي

و من ، امروز ، بي تو ، گمشده اي در كوچه پس كوچه هاي عمرم

امروز ديگر به تنهايي خو گرفته ام و جزيي از وجودم شده

و ديگر رمقي براي رفتن به انتهاي سفر ندارم .

و امروز من به ياد آن روزها ، و در حسرت ديدارت ، مي گريم

و آرزو مي كنم :